เฮ้อ....ท่าทางเค้าคงไม่มีทางที่จะมาสนใจเราจริงๆแล้วล่ะ

แต่ก็ยังดีที่อย่างน้อย เราก็ยังได้เจอหน้าเค้าทุกๆวัน

..........................

ทำไมชีวิตคนเรามันตลกจังนะ....มีหลายมุม หลายด้าน หลายเหตุผล หลายความคิด....

.....ฉันกับเธอก็เป็นเหมือนเส้นขนาน

...ที่ไม่อาจก้าวผ่านเดินทางมาพบกันได้

...คงทำได้เพียง เคียงข้างกันอย่างนี้ตลอดไป

...ไม่ว่านานแค่ไหน จะมีฉันอยู่ข้างๆเธอ

.....วันพรุ่งนี้อะไรจะเกิดไม่มีใครรู้

...แต่ฉันจะยังคงอยู่ข้างๆเธอเสมอ

...วันใดที่หวั่นไหว เพียงหันมามองแล้วจะพบเจอ

...ฉันคนนี้ที่รักและห่วงเธอ เสมอ...และตลอดไป

------------------------------------------------------------------

สัญญานะว่าจะไม่ลืมกันและกัน

เค้าจะไปอบรมตั้ง 3 วันแหน่ะ....

โอย....อย่างนี้เราก้อคิดถึงแย่เลยอ่ะดิ

แค่วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ไม่ได้เจอกันก้อคิดถึงจะแย่อยู่แล้ว.....

เดี๋ยวโทรไปหานะ.....ค้าบบบบบบ

อ่ะ..แต่งกลอนให้เลยนะเนี่ย....คนดี (แต่เค้าคงไม่เข้ามาอ่านหรอก)

......ตามหาใครสักคนมานาน

.....มองไกลและตามฝันจนเหนื่อยล้า

.....หลายครั้งท้อ...น้ำใสๆคลอดวงตา

.....เหมือนกับว่ายิ่งตามหา ยิ่งห่างไกล

......หรือรักก็เป็นอย่างนี้

.....เป็นจริงอย่างที่เขาบอกไว้

.....เมื่อเราวิ่ง มันจะหนี....หนีหัวใจ

.....เมื่อเราอยู่เฉย รักจะเข้าใกล้หัวใจเรา

......เช่นวันนี้ที่ฉันอยู่เฉย

.....เธอที่คุ้นเคยก็กลับชัดเจนในความเหงา

.....ไล่คว้าหาดาวบนฟ้ามานานยาว

.....ที่สุดกลับค้นพบว่าเธอคือเงา...เงาที่หาเจอ

......ตลกดีไหมทั้งที่เราเจอกันมานานมาก

.....แต่กลับเพิ่งรู้ว่ารักสะสมอยู่กับเราเสมอ

.....เสียดายนิดหน่อยที่ปล่อยเวลามานานโดยไม่ได้รักเธอ

.....แต่ไม่เสียใจเลย เพราะอย่างน้อยก็ได้รู้แล้วว่าเธอ

......."คือรักแท้ที่ฉันได้เจอและได้มี".........

แล้วกลับมาพบกันวันจันทร์นะคับ..........